Προσωπική ιστοσελίδα Γιώργου Σαμπατακάκη

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Γιώργος Σαμπατακάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Θεατρολογίας (Παράσταση και Δράμα). Αποφοίτησε με “Άριστα” από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου Αθηνών, ειδικεύτηκε στην αρχαιοελληνική τραγωδία στο Πανεπιστήμιο του Cambridge (M.Phil.) με υποτροφία του ιδίου Πανεπιστημίου και απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στις Θεατρικές Σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση. Ασχολείται με την Ιστορία και τη Θεωρία του Θεάτρου, τη Θεωρία της Σκηνοθεσίας και της Κριτικής, την Πρόσληψη του Αρχαίου Δράματος και προσφάτως έστρεψε το ενδιαφέρον του στην Queer Θεωρία. Έχει συμμετάσχει σε επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει διατελέσει μέλος των κρατικών επιτροπών θεατρικών επιχορηγήσεων.

ΒΙΟ ΝΟΤΕ

George Sampatakakis (M.Phil., Cambridge; Ph.D., London) is Associate Professor of Drama and Performance. His areas of interest include the Reception of Ancient Greek Drama, the Theories of the Theatre, Theatre Directing and Queer Theory.

Επιστημονικό έργο (επιλογή)/Published work (selection):

  • HIV/AIDS ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑ, εκδ. Σοκόλη, Αθήνα, 2021.
  • Women in extremis: Isabelle Huppert in the Director’s Theatre”, N. Rees-Roberts – D. Waldron (eds), Isabelle Huppert: Stardom, Performance and Authorship, Bloomsbury, New York, 2020, 59-77.
  • Η λογοκρισία ως πολιτισμική ιστορία: Το HIV/AIDS στην Ελλάδα (1982-2000)”, Αρχειοτάξιο, 22 (2020): 163-82. Σε συνεργασία με τον Δημήτρη Παπανικολάου.
  • Ο αναχρονισμός του πένθους (μας)”, Αθηνά Αθανασίου, Γρηγόρης Γκουγκούσης και Δημήτρης Παπανικολάου (επιμ.), Queer Πολιτική / Δημόσια Μνήμη, Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ-Παράρτημα Ελλάδας, Αθήνα, 2020, 31-41.
  • Ιοκάστη από πίσω ή Η «δολοφονία» ενός αποσυνάγωγου ποιητή”, Xάρτης, 19 (7/2020), https://www.hartismag.gr/hartis-19/theatro/iokasthapopiswhhdolofoniaenosaposynagwgoypoihth.
  • Οι μεταμορφώσεις του εμφύλιου φόνου και το νέο «Τραγικό» (Ένα δραματουργικό παράδειγμα)”, Πρακτικά 15ου Διεθνούς Συμποσίου Αρχαίου Ελληνικού Δράματος, Κυπριακό Κέντρο Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου- Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου, Λευκωσία, 2020, 119-133.
  • Η τραγωδία της (ελληνικής) οικογένειας: «Χρύσιππος» του Δημήτρη Δημητριάδη”, Χάρτης, 6 (Ιούνιος 2019), https://www.hartismag.gr/hartis-6/theatro/htragwdiathsellhnikhsoikogeneiasxrysippostoydhmhtrhdhmhtriadh.
  • Κουίρ σαν χώρα ή βγαίνοντας με κέφι από την ντουλάπα της Μεταπολίτευσης”, ειδικό τεύχος της Εφημερίδας των Συντακτών «Αόρατη Ιστορία: Διαδρομές, βιώματα, πολιτικές των ΛΟΑΤΚΙ+ στην Ελλάδα», 8.6.2019, 35.
  • Bodies of truth: The terrible beauty of queer performance”, Journal of Greek Media and Culture, 4.2 (2019): 255-266.
  • Πικροθρηνωδώντας ως βαριόμοιρη. Το ιδεολόγημα των εθνικών τραγωδών και η επιτέλεση του θρήνου”, Πρακτικά 14ου Διεθνούς Συμποσίου Αρχαίου Ελληνικού Δράματος: “Ο θρήνος στο αρχαίο ελληνικό δράμα”, Κυπριακό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου – Υπουργείο Παιδείας Κύπρου, Λευκωσία, 2019, 135-150.
  • The Theatre of Theodoros Terzopoulos”, Dionysus in Exile: The Theatre of Theodoros Terzopoulos, Theater der Zeit, Berlin, 2019, 18-32.
  • πειθήνια σώματα… Καταστολή και επιθυμία στο Angelstate της Νίνας Ράπη”, Νίνα Ράπη, Angelstate, Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα, 2019, 7-10.
  • Το gay θέατρο στην Ελλάδα (από το ιδεολόγημα της αμαρτίας στις queer τραγωδίες)”, Κ. Διαμαντάκου – Α. Αλτουβά (επιμ.), Πρακτικά Ε’ Θεατρολογικού Συνεδρίου: «Θέατρο και Δημοκρατία», Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, ΕΚΠΑ, Αθήνα, 2018, 479-501.
  • Έξω οι Ούνοι… Τα Θεατρικά Σκάνδαλα στην Επίδαυρο (Β’)”. Θεάτρου Πόλις, τ. 3-4, 2018, 8-21.
  • BOOK REVIEW: Tragedy’s Endurance: Performances of Greek Tragedies and Cultural Identity in Germany since 1800. By ERIKA FISCHER-LICHTE. New York, NY: Oxford University Press, 2017. Pp. xix + 398. Hardcover, $115.00. ISBN 978-0-19-965163-4”, The Classical Journal, 114(1), 118-21.
  • δοσμένος ως άντρας. Η queer ποιητική του Δημήτρη Δημητριάδη”, στο Κ. Εξάρχου (επιμ.), Δημήτρης Δημητριάδης: Παραβιάζοντας τα όρια, Σαιξπηρικόν, Θεσσαλονίκη 2018, 167-82.
  • The aphanisis of the Subject: Viewing the Absence in the Art of AIDS”, Gramma: Journal of Theory and Criticism, τ. 24, 2017, 125-133.
  • Dionysus the Destroyer of Traditions: The Bacchae on Stage”, in G. Rodosthenous (ed.), Contemporary Adaptations of Greek Tragedy: Auteurship and Directorial Visions, Methuen Bloomsbury, London, 2017, 189-211.
  • Η Αθήνα ως αστικό φόντο Από τον Καμπύση στη Νεκρή φύση”, Νέα Εστία, τχ. 1873, 2017, 320-25.
  • Ο ανθρωπισμός της νέας συνείδησης”, http://www.oanagnostis.gr/, 3-1-2017 [Κριτική του βιβλίου της Καλλιόπης Εξάρχου, Δημήτρης Δημητριάδης. Το θέατρο του ‘ανθρωπισμού’, Εκδ. Σοκόλη, Αθήνα 2016].
  • Déconstruire la normalité. Esthétiques post-traditionnelles en Grèce”, Théâtre/Public, τχ. 222, 2016, 80-86 (μτφ. από τα Ελληνικά Ε. Ζέρβα).
  • Τeatr Theodorosa Terzopoulosa. Estetyka i ideologia“, Didaskalia, τχ. 135, 2016, 72-77.
  • Η τραγωδία ως ανάπτυγμα του κακού. Η Μήδεια του Miyagi Satoshi και η ιαπωνική παράδοση”, στο: Κ. Κυριακός (επιμ.), Το αρχαίο θέατρο και η πρόσληψή του. Πρακτικά του Δ΄ Πανελληνίου Θεατρολογικού Συνεδρίου, Πανεπιστήμιο Πατρών – Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Πάτρα, 2015, 483-504.
  • Acting like a Monument. Greekness and Assimilation in Euripides Laskaridis’ Ridicule and Transformation – The Walk (2013)”, in T. Vovolis (ed.), Catalogue, Prague Quadrennial, HCITI, Athens, 2015, 215-224.
  • Ομιλούσα Νεκρή φύση. Μια εικ-αστική υμνωδία”, Επίμετρο στο: Μανώλης Τσίπος, Νεκρή φύση προς δόξα της πόλης, εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα 2015, 59-64.
  • Η ορμή και η θύελλα της ανάταξης. Ένα σχόλιο στη δραματουργία του Μ. Τσίπου”, The Greek Play Project, http://www.greektheatre.gr/public/gr/greekplay/index/reviewview/50.
  • Χρήμα και Θέατρο. Κρατικές επιχορηγήσεις για τον 21ο αιώνα”, στο: Γ. Πεφάνης (επιμ.), Η λάμψη του χρήματος στη Νεοελληνική Λογοτεχνία (από την Κρητική Αναγέννηση στην αυγή του 21ου αιώνα), Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, Αθήνα 2014, 140-155.
  • Μεταδραματικοί Προμηθείς: Από τον Heiner Müller στους Rimini Protokoll“, Γ. Κ. Βαρζελιώτη (επιμ.), Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου: «20 Χρόνια Θεατρικών Σπουδών: Από τη Χώρα των Κειμένων στο Βασίλειο της Σκηνής», Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 2014, 807-818 (ebook).
  • Έξω οι Ούνοι…: Πολιτισμικές δυσανεξίες και ιδιοκτησιακές ιδεολογίες στα ελληνικά φεστιβάλ”, A. Δημητριάδης – Ι. Πιπινιά – Α. Σταυρακοπούλου (επιμ.), Πρακτικά Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «Σκηνική Πράξη στο Μεταπολεμικό Θέατρο: Συνέχειες και Ρήξεις», Τμήμα Θεάτρου, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Εκδόσεις ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη, 2014, 435-450.
  • Οι Άγριες νότες και η τελεολογία της αντίστασης”, εισαγωγή στο: Νίνα Ράπη, Άγριες νότες, εκδ. Σόκολη, Αθήνα 2014, 7-8.
  • Mourning over Heritage, Weeping over Performance: The Melancholy of the Critic”, Adam Czirak – Vassilis Noulas – Natascha Siouzouli (eds.), Melancholy and Politics, Institute for Live Arts Research |Π|, Athens 2013, 35-41.
  • Η κρίση της αναπαράστασης: Αντιρρεαλιστικές τάσεις στο νεοελληνικό θέατρο του 21ου αιώνα”, στο Γρηγόρης Ιωαννίδης (επιμ.), Ο ηθοποιός και η τέχνη της υποκριτικής. Θεωρία και Πράξη, Ιστορία και Παρόν, Ergo, Αθήνα 2011, 367-385.
  • Gestus or Gesture? Greek Theatre Performance and Beyond“, στον τόμο J. Nelis (ed.), Receptions of Antiquity, Academia Press, Ghent, 2011, 103-15.
  • Codex Prometheus”, στον τόμο Frank M. Raddatz (ed.), Promethiade, Klartext, Essen 2011, 116-118.
  • Η καταγωγή του θεάτρου από τα δρώμενα; Εικασίες και παραστασιακά τεκμήρια”, Πρακτικά 1ης και 2ης Διεθνούς Συνάντησης Αρχαίου Δράματος, Εκδόσεις Καταγράμμα, Κιάτο 2011, 129-147.
  • The Metaphysics of Absence in Greek and Chinese Theatre: An Introductory Comment”, στον τόμο Liu Xiaocun (ed.), The Theatre and Method of Theodoros Terzopoulos, China Theatre Press, Beijing 2011, 133-142 (στα κινεζικά).
  • Ολοσχερώς πάσχειν. Το μεταδραματικό θέατρο του Γιάννη Κοντραφούρη”, στο Γιάννης Κοντραφούρης, Ιοκάστη και άλλα έργα για το θέατρο, εκδ. ΑΓΡΑ, Αθήνα, 2010, 13-73.
  • Μίμησις – Ήθος – Διάνοια: Οι εθνοκεντρικές επενδύσεις της νεοελληνικής κριτικής”, Επιστημονική Επιθεώρηση Τεχνών του Θεάματος, τχ. 1, 2001, 185-223.
  • Heiner Müllers Mauser: Den Menschen im Zahnrad der Revolution“, Theater der Zeit, 06/2009, 55-56.
  • Γεωμετρώντας το Χάος: Μορφή και Μεταφυσική στο Θέατρο του Θεόδωρου Τερζόπουλου, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2008.
  • Ευριπίδη Κρήτες: Εισαγωγή –Μετάφραση – Ερμηνευτικό Παράρτημα, Εκδόσεις Σμίλη, Αθήνα, 2007.
  • Biology is not Destiny: Mask and Gender Construction in Greek Theatre”, In Focus, 3.3 (2006): 99-107.
  • In the Illusion of Violence: Acting Pain in Ritual, Greek Drama, and the S/M Theory”, In Focus, 3.1, March 2006, 50-56.
  • Dionysus Restitutus: Terzopoulos’ Bakchen“, Frank M. Raddatz, (Hsg.), Reise mit Dionysos: Das Theater des Theodoros Terzopoulos, Theater der Zeit, Berlin, 2006, 90-102.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ/LINKS:

ACADEMIA https://upatras.academia.edu/GEORGSAMPATAKAKIS

GOOGLE SCHOLAR https://scholar.google.gr/citations?user=l_cUE3sAAAAJ

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

«Θεωρία του Θεάτρου και του Δράματος (στους νεότερους χρόνους)»

Το μάθημα εξετάζει τις σημαντικότερες θεωρίες για το δράμα και την τέχνη της παράστασης όπως διαμορφώθηκαν από την εποχή της ιταλικής Αναγέννησης μέχρι την ανάπτυξη των κινημάτων της ιστορικής πρωτοπορίας στις αρχές του εικοστού αιώνα. Στόχος είναι η μελέτη των θεωρητικών κειμένων για το θέατρο και η ανάδειξη του τρόπου που ενσωματώνονται στη δραματουργία και τη σκηνική πρακτική εκφράζοντας παράλληλα τις δεσπόζουσες αισθητικές, πολιτιστικές, κοινωνικές και ιδεολογικές κατευθύνσεις κάθε ιστορικής περιόδου.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία (στα Ελληνικά)

Γραμματάς, Θόδωρος, Εισαγωγή στην Ιστορία και τη Θεωρία του Θεάτρου, Εξάντας, Αθήνα 2012.

Carlson, Marvin, Performance. Μια κριτική εισαγωγή, μτφ. Ε. Ράπτου, Παπαζήσης, Αθήνα 2014.

FischerLichte, Erika, Θέατρο και Μεταμόρφωση. Προς μια νέα αισθητική του επιτελεστικού, μτφ. Ν. Σιουζουλή, Πατάκης, Αθήνα 2013.

Πατσαλίδης, Σάββας, Θέατρο και Θεωρία. Περί (υπο)κειμένων και (δια)κειμένων, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2004.

Πεφάνης, Γιώργος, Σκηνές της Θεωρίας. Ανοικτά πεδία στη Θεωρία και την Κριτική του Θεάτρου, Παπαζήσης, Αθήνα 2007.

Πούχνερ, Βάλτερ, Από τη Θεωρία του Θεάτρου στις θεωρίες του θεατρικού. Εξελίξεις στην Επιστήμη του Θεάτρου στο τέλος του 20ου αιώνα, Πατάκης, Αθήνα 2004.

Schechner, Richard, Θεωρία της Επιτέλεσης, μτφ. Ν. Κουβαράκου, Τηλέθριο, Αθήνα 2011.

Τρόπος εξέτασης μαθήματος: γραπτή εξέταση.

Eclass μαθήματος: https://eclass.upatras.gr/courses/THE715/

«Σκηνικές προσεγγίσεις του αρχαίου δράματος στο παγκόσμιο θέατρο» (Μεταπτυχιακό Σεμινάριο)

Το σεμινάριο οδηγεί στη σύνταξη και παρουσίαση μιας (1) ερευνητικής εργασίας γύρω από ζητήματα που αφορούν τις σκηνικές προσεγγίσεις του αρχαίου δράματος στο παγκόσμιο θέατρο. Βασικοί θεματικοί άξονες του σεμιναρίου είναι οι παρακάτω:

  1. Η ιστορία της σκηνοθεσίας του αρχαίου δράματος ως πολιτισμική ιστορία (και ιστορία των ιδεολογιών).
  2. Τυπολογίες (και γενεαλογίες) της σκηνοθεσίας του αρχαίου δράματος.
  3. Σπουδές Πρόσληψης: Μεθοδολογίες/θεωρητικές προσεγγίσεις (φεμινιστικές, πολιτισμικές, ψυχαναλυτικές, κοινωνιολογικές κ.ά.).
  4. Ο 21ος αιώνας: παλινωδίες, κανονικότητες και “έκκεντρα” παραδείγματα (μεταφενισμός, queer, μεταδραματικότητα).

Ενδεικτική προκαταρκτική βιβλιογραφία

Bermel, A. 1990. Farce: a History from Aristophanes to Woody Allen. Carbondale.

Burns Coleman, E. and Fernandes-Dias, M. S. (eds) 2008. Negotiating the Sacred II: Blasphemy and Sacrilege in the Arts. Canberra.

Delgado M. and Rebellato, D. (ed) 2010. European Theatre Directors. London and NY. Demory, P.(ed.)  2019. Queer/Adaptation: A Collection of Critical Essays. Cham.

Fischer-Lichte, E. 2017. Tragedy’s Endurance: Performances of Greek Tragedies and Cultural Identity in Germany Since 1800. Oxford.

Hall, E. & Macintosh, F. 2005. Greek Tragedy and the British Theatre, 1660-1914. Oxford.

Hall, E. & Wrigley, A. (eds) 2007. Aristophanes in Performance, 421BC-AD2007: Peace, Birds and Frogs. London.

Hall, E., Macintosh, F. & Taplin, O. (eds) 2000. Medea in Performance, 1500-2000. Oxford.

Hall, E., Macintosh, F. & Wrigley, A. (eds) 2004. Dionysus since 69: Greek Tragedy at the Dawn of the Third Millennium. Oxford.

Hardwick, L. and Stray Ch. 2008. A Companion to Classical Receptions. Chichester.

Hardwick, L. 2003. Reception Studies. Oxford.

Hartigan, K.V. 1995. Greek Tragedy on the American Stage: Ancient Drama in the Commerical Theater, 1882-1994. Westport & London.

Innes, C. and Shevtsova, M. 2013. The Cambridge Introduction to Theatre Directing. Cambridge.

Kallendorf, k. 2007. A Companion to the Classical Tradition. Oxford.

Leitch, Th. (ed.) 2017. The Oxford Handbook of Adaptation Studies. Oxford.

Martindale, C. & Thomas, R.F. (eds) 2006. Classics and the Uses of Reception. Malden & Oxford.

O’Donoghue, B. (ed.) 2008. The Cambridge Companion to Seamus Heaney. NY.

Pavis, P. 2012. Contemporary Mise en Scène: Staging Theatre Today. Oxford and NY.

Rehm, R. 2002. Radical Theatre: Greek Tragedy and the Modern World. London.

Powers, M. (ed.) 2018.Diversifying Greek Tragedy on the Contemporary US Stage. Oxford.

Revermann, M. & Wilson, P. (eds) 2008. Performance, Iconography, Reception: Studies in Honour of Oliver Taplin. Oxford.

Schechter, J. 1994. Satiric Impersonations: from Aristophanes to the Guerrilla Girls. Carbondale.

Sampatakakis, G. 2017. “Dionysus the Destroyer of Traditions: The Bacchae on Stage”, in G. Rodosthenous (ed.), Contemporary Adaptations of Greek Tragedy: Auteurship and Directorial Visions. London, 189-211.

Sampatakakis, G. 2011. “Gestus or Gesture? Greek Theatre Performance and Beyond”, στον τόμο J. Nelis (ed.), Receptions of Antiquity. Ghent, 103-15.

Taxidou, O. 2004. Tragedy, Modernity and Mourning. Edinburgh.

Van Steen, G.A.H. 2000. Venom in Verse: Aristophanes in Modern Greece. Princeton.

Walton, M. & McDonald, M. (eds) 2002. Amid Our Troubles: Irish Versions of Greek Tragedy. London.

Wetmore, K.J. 2002. The Athenian Sun in an African Sky: Modern African Adaptations of Classical Greek Tragedy. Jefferson & London.

Wetmore, K.J. 2003. Black Dionysus: Greek Tragedy and African American Theatre. Jefferson & London.

Zajko V. and O’Gorman, E. (2013), Classical Myth and Psychoanalysis: Ancient and Modern Stories of the Self. Oxford.

Zajko V. and Leonard, M. (eds) 2008. Laughing with Medusa. Classical Myth and Feminist Thought. Oxford.

Ziolkowski, Th. 2009. Scandal on Stage: European Theater as Moral Trial, Cambridge.

Τρόπος εξέτασης μαθήματος: γραπτή εργασία

Ε-class μαθήματος: https://eclass.upatras.gr/courses/THE834/

«Σεμινάριο IV (Νεότερο θέατρο με έμφαση στην παράσταση»

Δεδομένου του σύνθετου χαρακτήρα της παράστασης (διαδικασία που χαρακτηρίζεται από αμεσότητα, “παροντικότητα”, αμφίπλευρη επικοινωνία κ.λπ.), διερευνώνται ζητήματα που, κατά περίπτωση, συνδέονται με τους εξής θεματικούς άξονες: (α) Η έννοια του σκηνοθέτη και η εξέλιξή της στον 20ο αιώνα. (β) Παλαιότερες και σύγχρονες μορφές παραστασιακής γραφής (performance, διαπολιτισμικό μεταμοντέρνο, μετα-αποικιοκρατικό, φεμινιστικό θέατρο) και θεωρίες της παράστασης. (γ) Ο ηθοποιός φωνή και σώμα στο θέατρο και τις παραστατικές τέχνες. (δ) Οι συνιστώσες του σκηνικού χώρου, η μουσική και ο φωτισμός από το εικαστικό θέατρο στην είσοδο της τεχνολογίας στη σκηνή. (ε) Θεατρολογική θεωρία και θεατρική κριτική. Υποδοχή και πρόσληψη της παράστασης. Ο κριτικός λόγος ως φορέας ιδεολογίας και αισθητικής. (στ) Η κριτική ως πηγή παραστασιακού υλικού. Οργάνωση, αρχειοθέτηση και αξιολόγηση ερευνητικού υλικού. (ζ) Ζητήματα ιστορίας του νεοελληνικού και ευρωπαϊκού θεάτρου: παραστασιολογική έρευνα (σε περιπτώσεις που υπάρχει το απαραίτητο υλικό) σχετική με περιόδους και σκηνοθετικές τάσεις συγκεκριμένων θεάτρων (π.χ. του Εθνικού Θεάτρου ή του Θεάτρου Τέχνης κ.ά.).

ΕΞΕΤΑΣΗ: Το Σεμινάριο IV εξετάζεται με γραπτή εργασία που κατατίθεται στο τέλος της εξεταστικής περιόδου (70%), και με προφορική παρουσίαση και γραπτή πρόοδο κατά τη διάρκεια των μαθημάτων (30%).

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Α. Μεθοδολογία ανάλυσης της Παράστασης

Aston, Elaine – Savona, George, Theatre as Sign-­system: A Semiotics of Text and Performance, Routledge, London and New York, 1991.

Balme, Christopher, Εισαγωγή στις Θεατρικές Σπουδές, μτφ. Ρ. Κοκκινάκης κ.ά., Πλέθρον, Αθήνα, 2012.

Counsell, Colin ? Wolf, Laurie (eds.), Performance Analysis: An Introductory Coursebook, Routledge, London and New York, 2001.

Harrop, John, Acting, Routledge, London and New York, 1992.

Innes, Christopher – Shevtsova, Maria, The Cambridge Introduction to Theatre Directing, Cambridge University Press, Cambridge, 2013.

Fischer-Lichte, Erika – Benjamin Wihstutz (eds.) Performance and the Politics of Space: Theatre and Topology, Routledge, New York and Oxford, 2013.
– Fischer-Lichte, Erika, ?Reversing the hierarchy between text and performance?,
European Review, 9.3 (2001): 277?291 (2001).

McAuley, Gay, Space in Performance: Making Meaning in the Theatre, UMI, Ann Arbor, 1999.

Pavis, Patrice, Contemporary Mise en Sc?ne: Staging Theatre Today, trans. J. Anderson, Routledge, London and New York, 2013.

Σαμπατακάκης, Γ., «Έξω οι Ούνοι? Τα Θεατρικά Σκάνδαλα στην Επίδαυρο (Β?)». Θεάτρου Πόλις 3-4 (2018): 8-21. https://www.academia.edu/35526144/

Σαμπατακάκης, Γ., “Μίμησιςήθοςδιάνοια. Οι εθνοκεντρικές παράμετροι της νεοελληνικής θεατρικής κριτικής”, Επιστημονική Επιθεώρηση Τεχνών του Θεάματος, 1 (2009): 185-223. https://www.academia.edu/8267950

Τσατσούλης, Δημήτρης, Σημεία γραφής κώδικες σκηνής στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο, Νεφέλη, Αθήνα, 2007.

Β. Ελληνικό Θέατρο (Σκηνοθεσία)

Αρετή Βασιλείου: Το δραματολόγιο των αθηναϊκών θιάσων πρόζας κατά τον Μεσοπόλεμο, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004.

Βαρβάρα Γεωργοπούλου: Η θεατρική κριτική στην Αθήνα του Μεσοπολέμου, Αιγόκερως, Αθήνα 2008, 2009 (2 τόμ.).

Αντώνης Γλυτζουρής: Η σκηνοθετική τέχνη στην Ελλάδα, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2001.

Θόδωρος Γραμματάς: Το ελληνικό θέατρο στον 20ό αιώνα, πολιτιστικά πρότυπα και πρωτοτυπία, τόμ. Α΄ και Β΄, Εξάντας, Αθήνα 2002.

Μαγιάρ Μάικλ: Ο Κάρολος Κουν και το Θέατρο Τέχνης, μετ. Έρεικα Καΐρη, Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, Αθήνα 2004.

Μυρτώ Μαυρίκου-Αναγνώστου: Ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος και η Νέα Σκηνή, Φέξης, Αθήνα 1964.

Πλάτων Μαυρομούστακος: Το θέατρο στην Ελλάδα 1940-2000, Καστανιώτης, Αθήνα 2005.

Κυριακή Πετράκου: Θεατρολογικά Miscellanea, Δίαυλος, Αθήνα 2004.

Βάλτερ Πούχνερ: «Επισκόπηση της ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου. Από τις αρχές του ως τη Μικρασιατική καταστροφή», στον τόμο Κείμενα και αντικείμενα, Καστανιώτης, Αθήνα 1997.

Γ. Σιδέρης: Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944, τόμ. Α΄, Καστανιώτης, Αθήνα 1990.

Γ. Σιδέρης: Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944, τόμ. Β΄/1, επ. Π. Mαυρομούστακος, Καστανιώτης, Αθήνα 1999.

Γ. Σιδέρης: Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944, τόμ. Β΄/2, επ. Π. Mαυρομούστακος, Καστανιώτης, Αθήνα 2000.

Γ. Σιδέρης: Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944, τόμ. Β΄/3, επ. Π. Mαυρομούστακος, Καστανιώτης, Αθήνα 2002.

Δημήτρης Σπάθης: Το νεοελληνικό θέατρο. Ανάτυπο από την έκδοση Ελλάδα: ιστορία και πολιτισμός, τόμ. 10, Μαλλιάρης, Αθήνα 1983.

Θόδωρος Χατζηπανταζής-Λίλα Μαράκα: Η αθηναϊκή επιθεώρηση, Ερμής, Αθήνα 1977.

Θόδωρος Χατζηπανταζής: Διάγραμμα ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2014.

Τρόπος εξέτασης μαθήματος: γραπτή εργασία

Eclass μαθήματος: https://eclass.upatras.gr/courses/THE725/

«Η Σκηνοθεσία στην Ελλάδα: Θεωρία και Σκηνική Πρακτική»

Το μάθημα εξετάζει την ιστορία και τη θεωρία της θεατρικής σκηνοθεσίας στην Ελλάδα από την ίδρυση της Νέας Σκηνής και του Βασιλικού Θεάτρου μέχρι σήμερα.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Αρετή Βασιλείου: Το δραματολόγιο των αθηναϊκών θιάσων πρόζας κατά τον Μεσοπόλεμο, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004.

Βαρβάρα Γεωργοπούλου: Η θεατρική κριτική στην Αθήνα του Μεσοπολέμου, Αιγόκερως, Αθήνα 2008, 2009 (2 τόμ.).

Αντώνης Γλυτζουρής: Η σκηνοθετική τέχνη στην Ελλάδα, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2001.

Θόδωρος Γραμματάς: Το ελληνικό θέατρο στον 20ό αιώνα, πολιτιστικά πρότυπα και πρωτοτυπία, τόμ. Α΄ και Β΄, Εξάντας, Αθήνα 2002.

Μαγιάρ Μάικλ: Ο Κάρολος Κουν και το Θέατρο Τέχνης, μετ. Έρεικα Καΐρη, Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, Αθήνα 2004.

Μυρτώ Μαυρίκου-Αναγνώστου: Ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος και η Νέα Σκηνή, Φέξης, Αθήνα 1964.

Πλάτων Μαυρομούστακος: Το θέατρο στην Ελλάδα 1940-2000, Καστανιώτης, Αθήνα 2005.

Κυριακή Πετράκου: Θεατρολογικά Miscellanea, Δίαυλος, Αθήνα 2004.

Βάλτερ Πούχνερ: «Επισκόπηση της ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου. Από τις αρχές του ως τη Μικρασιατική καταστροφή», στον τόμο Κείμενα και αντικείμενα, Καστανιώτης, Αθήνα 1997.

Γ. Σιδέρης: Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944, τόμ. Α΄, Καστανιώτης, Αθήνα 1990.

Γ. Σιδέρης: Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944, τόμ. Β΄/1, επ. Π. Mαυρομούστακος, Καστανιώτης, Αθήνα 1999.

Γ. Σιδέρης: Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944, τόμ. Β΄/2, επ. Π. Mαυρομούστακος, Καστανιώτης, Αθήνα 2000.

Γ. Σιδέρης: Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944, τόμ. Β΄/3, επ. Π. Mαυρομούστακος, Καστανιώτης, Αθήνα 2002.

Δημήτρης Σπάθης: Το νεοελληνικό θέατρο. Ανάτυπο από την έκδοση Ελλάδα: ιστορία και πολιτισμός, τόμ. 10, Μαλλιάρης, Αθήνα 1983.

Θόδωρος Χατζηπανταζής-Λίλα Μαράκα: Η αθηναϊκή επιθεώρηση, Ερμής, Αθήνα 1977.

Χατζηπανταζής Θόδωρος: Διάγραμμα ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2014.

Τρόπος εξέτασης μαθήματος: γραπτή εξέταση

Eclass μαθήματος: https://eclass.upatras.gr/courses/THE718/

ΑΝΟΙΚΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «Ανθρωπολογία του Θεάτρου»

https://eclass.upatras.gr/courses/THE724/